ตอนที่ 97 อิสระในการจับจ่าย

ตอนที่ 97 อิสระในการจับจ่าย

พอวุ่นกับรอบเช้าและรอบกลางวันเสร็จ เจียงเยว่เห็นทุกคนกินอิ่มกันหมดแล้ว จึงหยิบกระปุกเงินของร้านออกมา นับค่าจ้างยื่นให้ป้าหวัง

“ป้าหวัง นี่เจ็ดร้อยอีแปะนะจ๊ะ เพราะข้าจ่ายค่าจ้างให้ป้าก่อนกำหนดสองวัน ค่าจ้างของเดือนที่แล้วเลยมีแค่เจ็ดร้อยอีแปะ แต่ข้าเห็นว่าร้านเรายุ่งขึ้นเรื่อย ๆ ก็เลยกะว่าจะขึ้นค่าจ้างให้ป้า เดือนหน้าพอถึงเวลานี้ ข้าจะจ่ายให้หนึ่งตำลึงเงินจ้ะ”