เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 สามีของฉัน ฝีมือไม่ด้อยกว่าฉัน
แต่ก่อนอวี้เหินอยู่ในตำแหน่งล่างเสมอ ราวกับเป็นบำเรอชายตัวจริง ที่ถูกเย่สวินกำไว้ในมือ
พอได้ยินคำของเธอ เขาก็ใช้ฝ่ามือเรียวสวยคว่ำจับข้อมือเธอไว้ แล้วกดเธอลงกับขอบเตียงฝั่งที่ติดกับผ้าม่านประตู
ข้อนิ้วของเขาที่ยาวเรียวเสียยิ่งกว่าของผู้หญิง พันธนาการอยู่ตรงกรามของเย่สวิน บังคับให้เธอเชิดใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามจนหาที่ติไม่ได้ขึ้นมาเบา ๆ
จนดวงตาสีดำสนิททั้งสองข้างของเธอเต็มไปด้วยเงาสะท้อนของเขา
“สงสัยผมงั้นหรือ?”
เสียงทุ้มนุ่มของเขาเปรียบเสมือนทำนองอันไพเราะที่ธรรมชาติรังสรรค์ไว้ ทำให้คนอดใจเคลิบเคลิ้มและหลงใหลไม่ได้
อาจเพราะตัวเย่สวินเองมีพลังอำนาจแข็งแกร่งพอ และเป็นคนที่ไม่ถนัดขอความช่วยเหลือใครเมื่อเจอเรื่อง
คุณชายบำเรอผู้นี้ ในสายตาของเธอจึงทำหน้าที่บำเรอมาตลอดจริง ๆ
แต่ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป บำเรอก็ต้องพลิกตัวขึ้นเป็นนาย