เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ไม้เลื้อยเขียวกับอินทรีคลั่ง ดินแดนฝันร้าย
เธอพอจะทนได้ แต่ไม้เลื้อยเขียวในปีนั้นไม่มีร่างกายที่ทนทานเช่นนี้
ไม้เลื้อยเขียวที่ใบหน้าแดงก่ำในตอนนั้น นอนอยู่บนโซฟาในบ้านเรือนหลังนี้เอง ซึ่งเป็นที่ที่เธอกำลังอยู่ตอนนี้
บ้านเรือนหลังเดียวกัน ห้องโถงเดียวกัน
เพียงแต่เวลาผ่านไปเต็ม ๆ ห้าปี
เมื่อมองผ่านข้าวของตกแต่งในห้องโถงของบ้านเรือนหลังนี้ เย่สวินยังนึกออกว่า ไม้เลื้อยเขียวในตอนนั้นแก้มทั้งสองข้างแดงราวกับถูกไฟลวก ทรุดตัวอยู่บนโซฟาเหมือนก้อนสำลี
คือการอดทนจนถึงขีดสุด
“หัวหน้า พวกเราจะตายกันที่นี่หรือเปล่า” ไม้เลื้อยเขียวในตอนนั้นเป็นสาวน้อยที่งดงามอรชรแล้ว
เธอมองมาที่เธอด้วยสายตาเลื่อนลอย แววตาที่มั่นคงและเปี่ยมด้วยความไว้วางใจนั้น เย่สวินไม่เคยลืมจนถึงทุกวันนี้
“ขอโทษนะ เพราะฉันเองที่ทำให้พวกนายต้องเป็นแบบนี้”