เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 มอบตัวเองให้ฉัน สี่หอหม่น
แมวเหลืองชะงักไป เธอถึงจะเข้ามาร่วมคมเลือดทีหลัง แต่ก็อยู่กับคมเลือดมาห้าปีไม่มากก็น้อย ย่อมรู้ว่าหัวหน้าของตัวเองมีธุระยุ่งแค่ไหน
และเรื่องที่เธอเคยเล่าเกี่ยวกับชาติกำเนิดของตัวเอง รวมถึงประสบการณ์ที่ไม่เคยได้ไปโรงเรียนนั้น มีอยู่เพียงครั้งเดียว
วันนั้นเธอเล่าตอนคุยเล่นกับหมาป่าหิมะ และบังเอิญถูกหัวหน้าได้ยินที่สำนักงานใหญ่คมเลือด
แต่สำหรับคนที่มีสถานะอย่างหัวหน้า แมวเหลืองเดิมคิดว่าตัวเองเป็นเพียงหนึ่งในลูกน้องมากมายของเธอ หัวหน้าคงไม่เก็บเรื่องนี้ไปใส่ใจ
ไม่คิดว่า…
เธอจำได้แม่นขนาดนี้เลยหรือ?
“แน่นอนว่าสนใจค่ะ! การได้ทำความฝันเรื่องการเรียนให้สำเร็จไปพร้อมกับหัวหน้า ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งของแมวเหลืองค่ะ!”
แมวเหลืองตอบ
เธอจะใช้คำเรียกขานกับเย่สวินว่า “พี่เย่” ก็ต่อเมื่ออยู่ต่อหน้าคนนอก ส่วนเวลาอยู่กันสองคน เธอก็ยังคงเรียกอีกฝ่ายว่า “หัวหน้า”