กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 พันธุกรรมแข็งแรงขนาดนี้ ไม่มีลูกหรือ?
“ไม่ต้องลงมือเองหรอก!”
ดัฟฟ์นั่งอยู่กับพื้น เมื่อไม่นานนี้เขายังดูเป็นตาแก่ร่างเล็กที่องอาจผยอง แต่ตอนนี้เขาเหมือนเสือกระดาษที่ขาหัก
ผอมเล็ก อ่อนแรง และเหนื่อยล้าจากกาลเวลา
เขาเพรียกหาเบา ๆ ครั้งหนึ่ง
แม้แต่หน่วยปีกสีฟ้าซึ่งแข็งแรงที่สุดในบรรดาลูกน้องของเขา ตอนนี้ก็อยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมบูรณ์ของบรรดามือสังหารจากวิหารมืดแล้ว
เขาไม่มีทางถอยกลับอีกแล้ว
ดัฟฟ์มองดูเย่สวิน ก่อนสุดท้ายต้องสายตาไว้ที่อวี้เหิน
“ตระกูลกัสลินที่มีพวกเจ้า เป็นเกียรติของตระกูล
“ข้าและบรรพชนควรภูมิใจในตัวพวกเจ้า!