กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ยาสีแดงกับความซุบซิบของโย่วจิน
กริชคมกริบเล่มนั้นแทงเข้าไปในปากของมู่หลานเจินอย่างนั้น ทะลุทะลวงลิ้นไปเลย
ไม่นานนัก เลือดสดสีแดงสดสายหนึ่งก็ไหลย้อนออกมาจากปากของมู่หลานเจิน
บางส่วนก็ไหลเข้าปากของมู่หลานเจิน ตามหลอดอาหารลงไป บางส่วนก็ไหล ‘ซู่ ๆ’ จากริมฝีปากลงมา
มู่หลานเจินรู้สึกเพียงความเจ็บที่ชวนตกใจวาบหนึ่ง
จากนั้น ความเจ็บปวดรุนแรงจนราวกับจะปกคลุมสมองของเธอทั้งหมด ก็แผ่ผ่านเส้นประสาทสมอง แล่นไปทั่วทุกอวัยวะในร่างกายของเธออย่างชัดเจน
“อา…”
เสียงกรีดร้องที่ไร้สุ้มเสียงระเบิดออกจากปากของมู่หลานเจิน
เย่สวินเห็นเช่นนั้นก็กระชากกริชกลับออกมาอย่างไม่มีความเมตตาแม้แต่น้อย
ปล่อยให้มู่หลานเจินเจ็บจนกระโดดโลดเต้นไปทั่วลานบ้านราวกับตั๊กแตนตำข้าว