เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนมือของเย่หลีมีแหวนเก็บของอันหรูหราเพิ่มขึ้นมาสามวง นางโยนแหวนเก็บของในมือเล่นเบา ๆ พลางปรายตามองคนทั้งสามของหลิ่วหยุนที่หดตัวสั่นงันงกอยู่รวมกันเป็นก้อน “ขอบคุณที่ให้การสนับสนุน เมื่อมีหินวิญญาณและสมุนไพรวิเศษเหล่านี้ที่พวกเจ้ามอบให้ พลังอำนาจของข้าย่อมรุดหน้าไปอีกขั้นอย่างแน่นอน”
“...”
คนทั้งสามของหลิ่วหยุนได้ยินดังนั้นก็แทบจะกระอักเลือดออกมา เจ็บปวดรวดร้าวถึงขั้วหัวใจ อยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา
“อ้อ จริงสิ แล้วยังมีพวกเจ้าอีกไม่กี่คน เห็นแก่ที่พวกเจ้าอุตส่าห์หาแกะอ้วนพีถึงสามตัวมาให้ข้า ครั้งนี้ข้าจะไม่ถือสาหาความกับพวกเจ้าก็แล้วกัน ทว่าคราวหน้าหากมาอีก พวกเจ้าต้องเตรียมทรัพยากรบำเพ็ญมาชดเชยให้มากกว่านี้หน่อย เข้าใจหรือไม่?”
ก่อนจากไป เย่หลีหันมายิ้มบาง ๆ ให้จางชงและพวก พลางเอ่ยขึ้น