เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หัวหน้าไปแล้ว ข้าอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไร้ความหมาย ข้าขอถอนตัวด้วย”
จ้าวชิงซานมองเหรียญตราในมือโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาวางเหรียญตราของตนลงเช่นกัน จากนั้นจึงรีบวิ่งตามฝีเท้าของเย่หลีไป
นับตั้งแต่ตอนการประลองใหญ่ฉลองเทศกาลที่เมืองต้าหวง เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะต้องเกาะขาใหญ่ของเย่หลีไว้ให้มั่น เป็นน้องเล็กที่ดีของเย่หลี ยามนี้แม้จะต้องเผชิญกับสิ่งยั่วยวนใจอันใหญ่หลวงอย่างการเข้าร่วมสำนักศึกษาเทียนยุทธ์ เขาก็ไม่มีความลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว
“พี่หญิงเย่หลี!”
เย่เหยามองแผ่นหลังของเย่หลี นางเม้มริมฝีปากเล็กน้อย วางเหรียญตราลงบนโต๊ะหิน จากนั้นจึงวิ่งตามเย่หลีออกไป
มีเพียงโอวหยางชิงและหวังหมางที่มองดูเหรียญตราในมือด้วยท่าทีลังเลใจ
ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับเย่หลียังไม่ได้ลึกซึ้งถึงเพียงนั้น
การได้เข้าร่วมสำนักศึกษาเทียนยุทธ์ สำหรับพวกเขาแล้วมีความหมายอย่างยิ่งยวด