เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่หลีเช็ดคราบโลหิตที่มุมปากออก ลุกขึ้นยืนตรง สายตาจับจ้องไปที่เย่หงเทียนอย่างแน่วแน่
เย่หงเทียนไม่ได้รีบร้อนลงมือซ้ำ มองดูเย่หลีลุกขึ้นยืน พลางกระชับดาบในมือแล้วเอ่ยว่า “เจ้ามิใช่คู่มือของข้า ยอมแพ้เสียเถิด”
“ยอมแพ้หรือ? ผู้ใดบอกว่าข้าแพ้แล้ว?”
เย่หลีถอนกระบี่ยาวที่ปักอยู่บนพื้นขึ้นมา ตวัดควงเป็นดอกกระบี่หนึ่งรอบ แล้วชี้ปลายกระบี่เฉียงลงพื้นด้านหลัง จากนั้นมือซ้ายก็ล้วงเข้าไปในอกเสื้ออย่างฉับพลัน แผ่นยันต์สีทองแผ่นหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของนาง
แบมือออก
“ตู้ม!”
สิ้นเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เวทีประลองทั้งหลังต่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
พื้นเวทีอันแข็งแกร่งถูกแผ่นยันต์สีทองแผ่นนั้นกระแทกจนเกิดรอยแตกร้าวละเอียดยิบ แผ่ขยายออกไปประดุจใยแมงมุม ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว!
“อะไรกัน?! นั่นมัน... ยันต์อย่างนั้นหรือ?!”
ผู้คนรอบด้านต่างพากันร้องอุทานด้วยความตกใจ