เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่หลีเดินมาถึงหน้าประตูเรือน เดิมทียังมีท่าที “หวาดกลัว” และระแวดระวังอยู่บ้าง ทว่าครั้นเห็นเจ้าเมืองโอวหยางยืนอยู่ข้างกายผู้อาวุโสจ้าว สีหน้าหวาดกลัวบนใบหน้าของเย่หลีพลันจางหายไป แทนที่ด้วยความประหลาดใจ “เจ้าเมืองโอวหยาง เหตุใดท่านถึงมาที่นี่ได้เจ้าคะ?”
เจ้าเมืองโอวหยางเห็นเย่หลีก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างเช่นกัน ก่อนหน้านี้ในงานชุมนุมประจำตระกูลเย่ เจ้าเมืองโอวหยางก็เคยพบเย่หลีมาก่อน ยามนั้นเย่หลีใช้พรสวรรค์ดวงจิตยุทธ์ระดับสามัญขั้นหนึ่ง สำแดงตบะระดับมรรคยุทธ์ขั้นสอง บดขยี้สองพี่น้องเย่เทียนและเย่หลิน จากนั้นก็พาบิดามารดาเนรเทศตนเองออกจากตระกูลเย่ สร้างความประทับใจอันล้ำลึกให้แก่แขกเหรื่อทุกคนในงานชุมนุมประจำตระกูลเย่
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของเจ้าเมืองโอวหยางพลางเอ่ยว่า “ที่แท้ก็เป็นเจ้าเอง ยามนี้พวกเจ้าย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วหรือ?”
เย่หลีพยักหน้า