กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หลี จ้าวชิงซานก็พลันได้สติกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์
เขามองลูกสมุนที่ถูกซัดจนสลบเหมือด ก่อนจะหันมามองเย่หลี กำหมัดแน่นแล้วตวาดเสียงกร้าว “เย่หลี เจ้าบังอาจทำร้ายคนของข้า”
เย่หลีเลิกคิ้วขึ้น ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว “ทำไม ข้าตีแค่มัน ไม่ได้ตีเจ้า ในใจจึงไม่สมดุลหรือ”
จ้าวชิงซานถูกกลิ่นอายกดดันของเย่หลีบีบคั้นจนเผลอถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ทว่าเมื่อนึกขึ้นได้ว่ายามนี้ตนเองเลื่อนขั้นสู่ระดับมรรคยุทธ์ขั้นสามแล้ว นำหน้าอัจฉริยะรุ่นราวคราวเดียวกันในเมืองต้าหวง จะยอมแสดงความอ่อนแอต่อหน้าผู้อื่นได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายเป็นเพียงคนที่ปลุกพลังได้แค่ดวงจิตยุทธ์ไร้ค่าระดับสามัญขั้นหนึ่งเท่านั้น