เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหตุใด? คิดว่ายังไม่พอหรือ? เช่นนั้นเพิ่มไปอีกท่าละหนึ่งหมื่นครั้งดีหรือไม่?”
แววตาของเย่หลีคมกริบขึ้น นางปรายตามองทั้งสองอย่างเย็นชา ทำให้ทั้งคู่ตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบกล่าวขึ้นทันที “พอแล้วขอรับ พอแล้ว พวกเราจะไปฝึกเดี๋ยวนี้เลย!”
กล่าวจบ ทั้งสองก็รีบเดินหลบไปด้านข้าง เริ่มลงมือฝึกแกว่งกระบี่ทันที
เย่หลีเห็นดังนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังบริเวณที่ร่มรื่น
เย่หรงหรงที่รอจังหวะอยู่ด้านข้างรีบประคองถ้วยน้ำชาเข้ามาต้อนรับทันที นางเผยรอยยิ้มอ่อนโยนเปี่ยมเสน่ห์ให้แก่เย่หลี ก่อนเอ่ยเสียงนุ่มนวล “อากาศร้อนนัก คุณชายดื่มน้ำชาสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ นี่คือชาวิญญาณสามกลิ่นวายุเมามายที่ข้าชงให้คุณชายด้วยมือตนเอง”
เมื่อเห็นเย่หรงหรงที่มีท่าทางกระตือรือร้นเอาอกเอาใจ เย่หลีก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ในความทรงจำของนาง แต่ก่อนเย่หรงหรงอิจฉาพรสวรรค์ในการบำเพ็ญของนางมาโดยตลอด และปฏิบัติต่อนางด้วยท่าทีร้ายกาจถากถางเสมอมา