เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่หงเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะตวาดใส่คนทั้งสองว่า “ลุกขึ้นมาให้หมด! เทือกเขาสัตว์อสูรเต็มไปด้วยภยันตรายรอบด้าน ต่อให้สังหารสัตว์อสูรเบื้องหน้าได้แล้ว ก็ห้ามผ่อนคลายความระแวดระวังโดยเด็ดขาด!”
“พวกเจ้าสังหารสัตว์อสูรได้เพียงตัวเดียวก็หย่อนยานถึงเพียงนี้ หากในเวลานี้มีสัตว์อสูรตัวอื่นถูกดึงดูดเข้ามา พวกเจ้าตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าตายอย่างไร!”
เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็ยันกายลุกขึ้นนั่ง หอบหายใจพลางกล่าวว่า “ก็ยังมีท่านปู่คอยเฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ มิใช่หรือขอรับ พวกเราเหนื่อยล้าเหลือเกินจริง ๆ ให้พวกเราพักสักครู่เถิด...”
เย่หงเทียนขมวดคิ้วกล่าวว่า “ปู่ไม่อาจอยู่เคียงข้างพวกเจ้าได้ตลอดเวลา หากปู่ไม่อยู่...”
เย่หลินรีบเอ่ยแทรกขึ้นว่า “หากท่านปู่มิได้อยู่เฝ้าดูข้าง ๆ พวกเราย่อมไม่กล้าหย่อนยานเช่นนี้แน่นอนขอรับ ท่านปู่วางใจเถิด พวกเราเข้าใจดี เพียงแต่หลานต่อสู้มาตลอดทาง สิ้นเปลืองเรี่ยวแรงไปมหาศาลจริง ๆ...”
เย่หงเทียนเห็นว่าทั้งสองเหนื่อยล้ามากจริง ๆ จึงกล่าวว่า “เอาเถิด ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็พักสักครู่แล้วกัน!”