กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แขกเหรื่อแยกย้ายกันกลับจนหมดสิ้น
เย่หงเทียนเรียกเย่หลินและเย่เทียนทั้งสองคนมาตรงหน้า
ทั้งสองคนต่างมีท่าทางกระสับกระส่ายไม่สบายใจ
มองดูเย่หงเทียนด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อยว่า “ขออภัยขอรับท่านปู่ หลานทำให้ท่านขายหน้าเสียแล้ว...”
เย่หงเทียนสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับอารมณ์ให้สงบลง ก่อนจะเอ่ยกับทั้งสองด้วยน้ำเสียงเมตตาว่า “ไม่โทษพวกเจ้าหรอก ใครจะไปรู้ว่าเจ้าเศษสวะนั่นไปได้วาสนาอันใดมา ถึงได้ทะลวงผ่านสู่ระดับมรรคยุทธ์ขั้นสองได้ ตบะของนางสูงกว่าพวกเจ้าหนึ่งขั้น พวกเจ้าพ่ายแพ้ให้นาง มิใช่นับว่าน่าอับอายอันใด”