เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเฉินที่ถูกเย่หลีเก็บกลับเข้าไปในมิติดวงจิตยุทธ์ เมื่อได้เห็นฝีมือของเย่หลี ดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจออกมาวูบหนึ่ง “พรสวรรค์ของแม่หนูผู้นี้ ไม่เลวเลยจริง ๆ อายุยังน้อยเพียงนี้ กลับมีประสบการณ์การต่อสู้โชกโชนถึงเพียงนี้ นับเป็นต้นกล้าชั้นดีที่ปั้นแต่งได้”
เย่หลินและเย่เทียนทั้งสองทั้งอับอายทั้งโกรธแค้น ค่อย ๆ ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้น ตวาดใส่เย่หลีด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “เย่หลี เจ้าอย่าได้ลำพองใจไป! เจ้าปลุกดวงจิตยุทธ์ไร้ค่าขึ้นมา จำต้องสิ้นเปลืองปราณวิญญาณเพื่อหล่อเลี้ยงมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตบะของเจ้าอย่าได้หวังว่าจะก้าวหน้าขึ้นอีกแม้แต่ครึ่งก้าว ส่วนพี่น้องพวกเรามีดวงจิตยุทธ์คอยช่วยเหลือ ไม่ช้าก็เร็วจะทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ถึงเวลานั้น ค่อยมาคิดบัญชีกับเจ้า!”
“คอยดูก็แล้วกัน!”
คนทั้งสองทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง ก่อนจะเดินคอตกจากไปอย่างอับอาย
“ขอโทษด้วยนะพี่สาวเย่หลี ข้าดูเหมือนจะทำให้เรื่องราวบานปลายหนักกว่าเดิมเสียแล้ว……”
เย่เหยาเอ่ยกับเย่หลีด้วยสีหน้ารู้สึกผิดอย่างยิ่ง