เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตีนเขา
เจียงเฉินลืมตาขึ้นพลัน ลุกขึ้นคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว “เทียนหลง หงเสวี่ย พวกเราพึ่งพาอาศัยกันมานับพันปี ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน! เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องสังหารข้า เหตุใดจึงทรยศเผ่ามนุษย์?!”
“หืม?”
เมื่อสังเกตเห็นสภาพแวดล้อมรอบข้างที่ไม่คุ้นเคย เจียงเฉินพลันชะงักงัน “ที่นี่คือโลกหลังความตายกระนั้นหรือ? ทว่า โลกหลังความตายแห่งนี้ ปราณต้นกำเนิดฟ้าดินเหตุใดจึงเข้มข้นถึงเพียงนี้เล่า?”
ในตอนนั้นเอง
เสียงอันดังกึกก้องเสียงหนึ่งก็ดังแว่วมาจากความมืดมิดอันลึกลับ “ขอให้ชาววิญญาณทั้งหลายจงฟัง! โลกผู้บำเพ็ญเป่ยโต่วได้เชื่อมต่อสะพานเชื่อมเขตแดนแล้ว ผู้ใดสมัครใจทำสัญญาเป็นเจ้าภาพให้แก่ชาววิญญาณในโลกของเรา ขอให้ชาววิญญาณทุกตนปลดปล่อยแสงดวงจิตของตนเองออกมาอย่างเต็มกำลัง เพื่อความสะดวกในการสัมผัสรับรู้ของผู้ฝึกยุทธ์แห่งเป่ยโต่ว และเพิ่มอัตราความสำเร็จในการผูกพัน……”
เจียงเฉินชะงักค้างไป
“สะพานเชื่อมเขตแดน…… ชาววิญญาณ? หรือว่าที่นี่คือโลกแท้แห่งวิญญาณยุทธ์ในตำนาน?!”
เขารีบก้มหน้าลงสำรวจตนเอง พลันพบว่าร่างกายของตนแทบจะโปร่งใส อีกทั้งทั่วร่างยังแผ่รัศมีสีขาวจาง ๆ ออกมา
เจียงเฉินเต็มไปด้วยสีหน้าตกตะลึง “ข้า…… กลายเป็นดวงจิตยุทธ์ไปแล้วหรือ?! นี่มันเรื่องอันใดกัน? หรือว่าผู้ฝึกยุทธ์หลังจากตายไปแล้ว ล้วนต้องกลายเป็นดวงจิตยุทธ์ทั้งหมด?”