0031-0035

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 หายนะแห่งหุบเขาหมาป่าตะกละ

หลางฮุยได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ลำคอตั้งตรงดิก

“แก แกจะไปรู้อะไร! นี่คือพิธีการของผู้แข็งแกร่ง! คือการแสดงออกของ ‘จิตวิญญาณ’!”

“ใช่ ๆ ๆ สิ่งที่นายพูดมาถูกทั้งหมด”

เจียงเฉินโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงขอไปที

“งั้น หมาป่าผู้โดดเดี่ยวที่ไล่ตามเงาของผู้แข็งแกร่งท่านนี้ ยังจะสู้ต่อไหม”

หลางฮุยจ้องมองเจียงเฉิน นัยน์ตาสีอำพันเต็มไปด้วยความอับอายและไม่ยินยอม

แต่เขาพอมองดูสภาพทุลักทุเลที่เต็มไปด้วยเศษหญ้าของตัวเอง แล้วรู้สึกถึงข้อมือที่ยังคงชาอยู่บ้าง

เขาจำต้องยอมรับว่ามนุษย์คนนี้แม้ตบะจะสู้เขาไม่ได้ แต่วิธีการต่อสู้นั้นแปลกประหลาดเกินไป