เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 255 อาฟู่กุ้ยผู้มีน้ำใจ
“แต่หลุมศพของพวกเขาอยู่ที่บ้านเกิดก็ไม่มีใครคอยกำจัดวัชพืชให้เลย ในใจฉันยังรู้สึกแย่อยู่ พูดก็พูดเถอะ เลี้ยงลูกสาวอย่างฉันมาจะมีประโยชน์อะไรกัน!” เฉินเซียงจวี๋รู้สึกอยู่เสมอว่าการที่ตนเองทิ้งพ่อแม่ไว้ที่บ้านเกิด ไม่ได้กลับไปนานหลายปีขนาดนี้ช่างไม่กตัญญูจริง ๆ
หลี่กังคิดดูแล้วจึงเสนอแนะว่า “งั้นรอให้เรื่องเวนคืนเพื่อพัฒนาทางฝั่งพวกเราตรงนี้ซาลงสักหน่อย พวกเราค่อยกลับไปบ้านเกิดของเธอเพื่อไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยายกันดีไหม?”
พอเฉินเซียงจวี๋ได้ยินก็ลุกขึ้นยืนทันที “จริงเหรอ? คุณจะไปเป็นเพื่อนฉันเหรอ?”
“มันก็แน่อยู่แล้ว เธอไปคนเดียวฉันจะวางใจได้ยังไงกัน!”
“ได้ งั้นพวกเราก็พาฮ่าวฮ่าวกับฮุยฮุยไปด้วยเถอะ!” เฉินเซียงจวี๋คิดอยากจะให้พ่อแม่ได้เห็นหน้าหลานตาของพวกเขาด้วย