เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 จะไปรับสินค้าอีกแล้ว! (5)
เฝิงซินเหม่ยพูดตรง ๆ ทันที “พวกเราขนกลับบ้านไม่ได้หรือไง ใครใช้ให้พวกคุณไม่รักษาคำพูดกันล่ะ”
“พอแล้ว ย่า ไม่ต้องไปพูดอะไรกับพวกเขามาก คืนเงินให้พวกเธอไป พรุ่งนี้ก็ย้ายออกไปให้เกลี้ยง” ฟางซิงว่างรำคาญที่จะต่อความยาวสาวความยืด จึงบอกให้คุณย่าฟางควักเงินออกมาโดยตรง
คุณย่าฟางขัดใจฟางซิงว่างไม่ได้ ได้แต่ล้วงเอาเงินที่เตรียมไว้นานแล้วออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เฉินเซียงจวี๋ ปากก็ยังพึมพำไม่หยุด “ขาดทุนแล้ว ฉันขาดทุนย่อยยับจริง ๆ”
เฉินเซียงจวี๋รับเงินมา นับดู แล้วคำนวณในใจอีกรอบ ก็ถือว่าใกล้เคียงกัน
“งั้นพวกคุณพรุ่งนี้ต้องจำไว้ด้วยว่าต้องย้าย พวกเราก็รอใช้อยู่เหมือนกัน” ฟางซิงว่างเห็นเฉินเซียงจวี๋รับเงินไปแล้วก็รีบเร่งเร้าทันที
เฝิงซินเหม่ยทนไม่ได้จึงตอกกลับเขาไปประโยคหนึ่ง “วางใจเถอะ พวกเราไม่เหมือนนายหรอก พูดคำไหนคำนั้น”
“เหอะ แบบนั้นก็ดีที่สุด จะได้ไม่เปลืองแรงฉัน” พูดจบก็เดินจากไปทันที ทิ้งให้คุณยายฟางมองเฉินเซียงจวี๋ทั้งสองคนด้วยความกระอักกระอ่วนใจอยู่คนเดียว
“เสี่ยวจวี๋ จริง ๆ แล้วป้าก็ไม่อยากให้พวกเธอไปหรอกนะ เพียงแต่ป้าก็หมดหนทาง หวังว่าเธอจะเข้าใจป้านะ” คุณยายฟางนี่ทำเรื่องไปแล้วแท้ ๆ แต่ยังอยากจะทำตัวเป็นคนดีอีก
เฉินเซียงจวี๋ก็ไม่อยากสนใจหล่อน จึงชี้ไปข้างนอกตรง ๆ “คุณยังไม่รีบไปอีกเหรอ หลานชายคุณยังรอคุณอยู่ข้างนอกนะ”