กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 184 ที่แท้เจียงอวี่ก็ไม่ใช่สายเลือดแท้
เถ้าแก่ร้านขายถั่วและเมล็ดพืชคั่วแซ่เหอ ทุกคนต่างเรียกเขาว่าเหอเจ้าสาม เดิมทีเขาไม่ได้มีความเคียดแค้นต่อสองสามีภรรยาหลิวเหมยมากมายขนาดนี้ แต่ใครใช้ให้พวกเขาทำตัวไม่เป็นคนกันล่ะ!
ก่อนหน้านี้พอหลิวเหมยว่างเมื่อไรก็ชอบมาเกาะหน้าร้านเขาคุยเรื่อยเปื่อย แน่นอนว่าทั้งปากทั้งมือก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เดี๋ยวก็หยิบเมล็ดแตงโมกำหนึ่ง เดี๋ยวก็คว้าถั่วลิสงกำหนึ่ง ที่เกินทนที่สุดคือก่อนจะไปยังต้องกอบอีกกำยัดใส่กระเป๋าเสื้อ
พอจะว่าเธอ เธอก็จะบอกว่าเป็นชายฉกรรจ์เสียเปล่าทำไมใจแคบแบบนี้ พอไม่พูด ตัวเองก็อึดอัดใจ ของพวกนี้มีไว้ขายหาเงิน จะปล่อยให้เธอกินฟรีทุกวี่ทุกวันแบบนี้ได้ยังไง