เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 ตั้งแผงขายกางเกงขากระดิ่งแล้ว
เสียงดัง “จุ๊บ” เล่นเอาหลี่กังถึงกับงุนงงไปหมด สะใภ้ทำไมจู่ ๆ ถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้ขึ้นมาได้?
เฉินเซียงจวี๋มองดูสามีที่กำลังยืนเหม่อ ก็เพิ่งจะรู้สึกตัวขึ้นมาบ้างเหมือนกันว่าเมื่อครู่นี้ตัวเองทำอะไรลงไป
ทำได้เพียงแสร้งกระแอมไอสองสามที พยายามจะแกล้งทำเนียนกลบเกลื่อนให้ผ่านพ้นไป
“เอ่อ คือว่า คุณหิวไหม ฉัน...” พอพูดจบก็เหลือบไปเห็นชามข้างมือหลี่กังที่เพิ่งกินไปได้เพียงครึ่งเดียว จนพูดต่อไม่ออกจริง ๆ
หลี่กังมองเฉินเซียงจวี๋ด้วยสายตามีเลศนัย “คิดไม่ถึงเลยนะสะใภ้ว่าเธอจะมีมุมนี้กับเขาด้วย ฉันไม่เคยสังเกตเห็นจริง ๆ เลยนะเนี่ย!”
“โธ่ คุณพูดเรื่องอะไรกัน ฉันก็แค่ตื่นเต้นเกินไปหน่อยเท่านั้นแหละ” เฉินเซียงจวี๋หน้าแดง เถียงกลับไปด้วยเสียงเบา ๆ