เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 141 ครอบครัวหนึ่งมีบุตรได้แค่คนเดียวหรือ?
อวี๋เถียนเถียนก็รีบพูดเสริมขึ้นเช่นกัน “ใช่แล้ว แม่ ช่างเถอะ ไม่เอาของพวกเขาแล้ว ต่อไปก็อย่าไปไปมาหาสู่กับพวกเขาอีกเลย พวกเรายังเลี้ยงดูหญิงชราอย่างแม่คนเดียวไม่ได้หรือไง”
ช่วงเวลานี้ที่ได้อยู่ร่วมกับแม่สามี อวี๋เถียนเถียนรู้สึกว่าหญิงชรานิสัยค่อนข้างดี ทำงานก็คล่องแคล่วกระฉับกระเฉง ที่สำคัญที่สุดคือไม่เคยถืออภิสิทธิ์ความเป็นแม่สามีมาก้าวก่ายเรื่องระหว่างเธอกับลี่หมิง บางครั้งที่เธอกับลี่หมิงมีปากเสียงกัน ยังช่วยเธอรุมว่าลี่หมิงอีกด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น บางครั้งที่เธอขี้เกียจไม่อยากลุกจากเตียง แม่สามีก็ไม่เร่งเธอ อุ่นอาหารเช้าไว้ในหม้อ จากนั้นก็พาช่างช่างไปส่งที่โรงเรียนอนุบาล ส่วนตัวเองก็ไปเดินเล่นข้างนอก ต่อหน้าคนนอกไม่เคยพูดเลยว่าเธอมีตรงไหนไม่ดี เอาแต่บอกว่าเธอดีอย่างนั้นอย่างนี้ ลำบากเพียงใด