กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 ลูกจ้างชั่วคราว
“น้าหญิง ฉันเอง นึกไม่ถึงเลยว่าน้ายังจำฉันได้” โจวเฉินเฉินมองหลี่ชุ่ยเหลียนด้วยรอยยิ้ม
“อ๋อ มาสิ รีบเข้ามานั่งข้างใน เสี่ยวชิว ไปรินน้ำผสมน้ำตาลมาสักถ้วย”
“น้าหญิง ไม่ต้องลำบากหรอก น้ำต้มสุกธรรมดาก็พอ”
“ไม่เป็นไร น้าเองก็ไม่ได้เจอนานแล้วเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ยังได้ยินโจวเยวี่ยบอกว่าเธอกลับเข้าเมืองมาแล้ว ตอนนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ”
โจวเฉินเฉินลูบผมอย่างเคอะเขินเล็กน้อย “ก็เรื่อย ๆ ตอนนั้นยังเด็กไม่รู้ความ รู้สึกผิดต่อพ่อแม่ของฉันอยู่เหมือนกัน”
“นั่นสิ! เธอดูสิ อยู่ ๆ ก็ลงชนบทไปตั้งหลายปี แม่เธอจะไม่เป็นห่วงแย่ได้ยังไงกัน” หลี่ชุ่ยอิงไม่ได้พูดถึงเรื่องที่โจวเฉินเฉินลงชนบทแล้วซินอันก็แต่งงานกับโจวเยวี่ย จนแม่ของเธอไม่ได้ไปมาหาสู่กับพวกเขานานหลายปีแล้ว