ตอนที่ 306 เงาดำลึกลับ

ตอนที่ 306 เงาดำลึกลับ

ทว่าในเวลานี้สภาพอากาศกลับเลวร้ายลงเรื่อย ๆ

พายุพัดโหมกระหน่ำ ราวกับจะฉีกเกาะทั้งเกาะให้เป็นชิ้น ๆ

ต้นไม้ในป่าดงดิบโอนเอนไปมาภายใต้การพัดถล่มของพายุ ส่งเสียง “เอี๊ยดอ๊าด” เป็นระยะ ราวกับจะหักโค่นลงมาได้ทุกเมื่อ

คลื่นบนผิวน้ำทะเลก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งเข้าหาฝั่งระลอกแล้วระลอกเล่าราวกับกำแพงสูงตระหง่าน

เห็นดังนั้น ลู่ฝานก็ไม่กล้ารั้งรออีกต่อไป

เขารู้ดีว่าหากถูกคลื่นทะเลอันดุร้ายม้วนตัวลงไปในทะเล ต่อให้มีทักษะการว่ายน้ำดีแค่ไหน เกรงว่าคงมีแต่ตายสถานเดียว

ดังนั้น เขาจึงแบกกระเป๋าเป้ที่เต็มไปด้วยอาหารทะเลทั้งสองใบขึ้นบ่าอย่างไม่ลังเล