ตอนที่ 302 กินเนื้อยังไม่ค่อยจะลง ยังจะมาทำเรื่องอีกนะ

ตอนที่ 302 กินเนื้อยังไม่ค่อยจะลง ยังจะมาทำเรื่องอีกนะ

หลี่ลี่ยิ้มบาง ๆ พูดเสียงเบาว่า “ตอนนั้นสถานการณ์มันฉุกเฉิน ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่อย่างเดียวว่าต้องช่วยนายให้ได้”

หลิวยวี่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็พยักหน้าหงึกหงัก พูดแทรกขึ้นมาว่า “ใช่แล้ว ขอแค่ช่วยนายได้ บาดแผลแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้...”

เมื่อได้ยินทั้งสองคนพูดสลับกันไปมา ในใจลู่ฝานก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้ง

เขารู้ดีว่าวิธีป้อนเลือดแบบนี้ความจริงแล้วไม่ได้ผลอะไรหรอก สิ่งที่ทำให้เขาฟื้นตัวได้จริง ๆ น่าจะเป็นกล้วยไม้โลหิตมหัศจรรย์นั่นต่างหาก

ทว่า การกระทำของหลี่ลี่และหลิวยวี่กลับทำให้เขาสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงความเสียสละของทั้งสองคน