ตอนที่ 296 แพไม้

ตอนที่ 296 แพไม้

ในทางกลับกัน แม้ลู่ฝานจะเดินทางตัวเปล่า แต่เขาวิ่งไปได้ไม่นานก็เหนื่อยจนหอบแฮก หายใจแทบไม่ทัน

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า ลู่ฝานรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว แต่เขาก็ยังคงกัดฟันฝืนต่อไป

ในที่สุด หลังจากวิ่งมาอย่างยาวนาน พวกเขาก็มาถึงอ่าวเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่แห่งหนึ่ง

ลู่ฝานเพ่งมองไป ก็เห็นว่าริมฝั่งอ่าวมีแพไม้ลำหนึ่งจอดอยู่

และแพไม้นี้ก็เห็นได้ชัดว่าเพิ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ แม้แต่กิ่งไม้เล็ก ๆ สีเขียวบนนั้น ก็ยังไม่ทันได้จัดการให้เรียบร้อย ดูหยาบกระด้างอยู่บ้าง

ในขณะที่ลู่ฝานกำลังทึ่งว่าพวกเขาสามารถสร้างแพไม้ขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ในเวลาอันสั้น