ตอนที่ 294 ภาษามือ

ตอนที่ 294 ภาษามือ

หลังจากจัดการลิงตัวนี้เสร็จแล้ว ลู่ฝานก็ไม่ได้หยุดพักนานนัก

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ปรับสภาพของตัวเองให้เข้าที่ จากนั้นก็เดินลึกเข้าไปในป่าดงดิบต่อไป

เพราะเป้าหมายของเขาในวันนี้ไม่ใช่การมาล่าสัตว์ แต่ยังมีเรื่องสำคัญกว่ารอให้เขาไปทำให้เสร็จ

ต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านบนเกาะนี้แผ่กิ่งก้านสาขาหนาทึบ ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ราวกับสร้างเป็นม่านสีเขียวขนาดใหญ่ บดบังแสงแดดไว้จนมิด

เดินไปในป่าดงดิบผืนนี้ ลู่ฝานรู้สึกอบอ้าวเป็นพิเศษ หยาดเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผากไม่หยุด

ตอนที่ในใจของเขาเริ่มมีความคิดถอดใจขึ้นมา

จู่ ๆ สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลข้างหน้า