ตอนที่ 289 ลูกเสือ

ตอนที่ 289 ลูกเสือ

เงาดำนั้นทิ้งตัวลงกับพื้น เผยให้เห็นดวงตาสีเขียวเรืองรองข้างหนึ่ง ซึ่งดูน่าขนลุกเป็นพิเศษท่ามกลางป่าดงดิบอันมืดมิด

เมื่อแสงไฟฉายสาดส่องไปกระทบ ชั่วพริบตานั้น ราวกับเวลาถูกหยุดเอาไว้

เห็นเสือดำตัวมหึมากำลังยืนอยู่ไม่ไกล จ้องมองทั้งสามคนเขม็ง ราวกับว่าวินาทีต่อไปมันจะจับพวกเธอกินทั้งเป็น

เขี้ยวของมันสะท้อนแสงไฟฉายส่องประกายเย็นเยียบ

ชั่วขณะนั้น ลำคอของทั้งสามคนราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบไว้แน่น จนหายใจติดขัด

ร่างของหวังซิ่วฟางและหลินเสวี่ยเอ๋อร์สั่นสะท้าน เซถลาจนเสียการทรงตัว

กระสอบป่านที่แบกไว้บนบ่าจึงไร้การพิงรั้ง ร่วงหล่นลงมาตรง ๆ