กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 235 เสียดายเนื้อหมูป่าย่างของผมชะมัด
หลี่ลี่ได้ยินดังนั้น ก็ตอบด้วยความหวาดผวา “พวกเราอยู่ในถ้ำบนภูเขาแล้วได้ยินเสียงสัตว์ร้ายคำรามแปลก ๆ ในใจก็เลยกลัวมาก พอไม่เห็นนาย ก็กลัวว่านายจะเป็นอะไรไป เลยรีบออกมาตามหานายนี่แหละ”
หลิวยวี่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบสมทบ “ใช่แล้ว! เสียงนั้นน่ากลัวมาก รู้สึกเหมือนมีสัตว์ร้ายที่ดุร้ายอยู่แถวนี้เลย เมื่อกี้นายได้ยินมั้ย?”
ลู่ฝานฟังจบก็พยักหน้า ตอบกลับไปว่า “อืม ผมรู้ มันเป็นหมูป่าตัวเบ้อเริ่ม เมื่อกี้เกือบจะชนเอวผมหักไปแล้ว”
สิ้นเสียงของเขา หลี่ลี่และหลิวยวี่ก็ร้องอุทานขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “อะไรนะ? ที่นี่มีหมูป่าด้วยเหรอ!”
สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้