กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 158 กล้วยไม้โลหิตหลังน้ำตก
ลู่ฝานเจ็บจนร้องโอยออกมา “พี่เสวี่ยเอ๋อร์ ฉันผิดไปแล้ว...ไม่ควรโกหกพี่เลย ถึงฉันจะไม่ควรไปยุ่งกับเธอตอนกลางวันแสก ๆ แต่ในใจพี่ก็รู้นี่นา ว่าพวกพี่น่ะ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเป็นผู้หญิงของฉันอยู่แล้ว”
หลินเสวี่ยเอ๋อร์ได้ยินคำนี้ หน้าก็แดงก่ำไปจนถึงคอ แต่ปากยังคงแข็ง “ใครอยากจะเป็นผู้หญิงของนายกัน หลงตัวเองให้น้อยลงหน่อยเถอะ”
แต่สายตาของเธอกลับหลบเลี่ยงอย่างไม่รู้ตัว สองมือที่กอดอกก็คลายออก
ลู่ฝานเห็นแบบนั้น ก็รีบก้าวเข้าไปข้างหน้า จับมือเธอเบา ๆ อย่างลึกซึ้ง “พี่เสวี่ยเอ๋อร์ สบายใจได้เลย ในใจฉัน พี่สำคัญที่สุดเสมอ”