ตอนที่ 154 งูพิษในพุ่มไม้

ตอนที่ 154 งูพิษในพุ่มไม้

ขณะที่หลิวยวี่ยังคงลังเลว่าจะปลุกลู่ฝานดีหรือไม่ จู่ ๆ เสียงคำรามต่ำ ๆ ของสัตว์ร้ายก็ดังมาจากนอกถ้ำบนภูเขาอีกครั้ง และดูเหมือนเสียงจะดังกว่าเดิมเสียด้วย

แต่หลิวยวี่กลั้นไม่ไหวแล้วจริง ๆ เธอจึงกัดฟัน ดันตัวลู่ฝานเบา ๆ พร้อมกระซิบเรียก “ลู่ฝาน ลู่ฝาน รีบตื่นสิ...”

ลู่ฝานแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้ว “นอนกรน” ต่อไป

หลี่ลี่เห็นดังนั้นก็ร้อนใจ เมื่อกี้เธอเห็นชัดเจนว่าลู่ฝานกะพริบตาครั้งหนึ่ง รู้อยู่แก่ใจว่าเขาต้องแกล้งหลับแน่ ๆ จุดประสงค์ก็เพื่อให้พวกเธอขอร้องเขา