ตอนที่ 152 ทำไมผมต้องช่วยพวกคุณด้วย

ตอนที่ 152 ทำไมผมต้องช่วยพวกคุณด้วย

ทั้งสองคนพลันเผยสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี รีบนั่งยอง ๆ ลง ใช้สองมือกอบน้ำจากตาน้ำที่เย็นสดชื่นขึ้นมาดื่มอึกใหญ่

ในขณะนั้นเอง ลู่ฝานก็เดินทอดน่องเข้ามา ใบหน้ายังมีรอยยิ้มเยาะเย้ยประดับอยู่

เขามองดูทั้งสองคนที่กำลังดื่มน้ำ อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ “เป็นไงล่ะ? ผมไม่ได้หลอกพวกคุณใช่ไหม? จูบเมื่อกี้มันคุ้มค่ามากเลยใช่ไหมล่ะ”

ลู่ฝานพูดไปพลาง ก็จงใจใช้มือลูบแก้มข้างที่ถูกหลี่ลี่จูบไปเมื่อกี้ไปพลาง

แล้วแกล้งทำสีหน้าเคลิบเคลิ้ม หลับตาลง ราวกับกำลังหวนนึกถึงรสชาติของจุมพิตอันหอมกรุ่นนั้น ปากก็พึมพำว่า “แต่ว่านะ! จูบนี้ผมชอบแฮะ... ฮ่า ๆ”