กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 145 ผู้หญิงตื่นขึ้นมากะทันหัน
หัวใจของลู่ฝานแทบจะหลุดออกมาจากคอหอย เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากและไหลหยดลงมา
เขาถือมีดพร้าไว้แน่น ร่างกายไม่ขยับเขยื้อน ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ราวกับว่าเวลาได้หยุดเดินไปแล้วในวินาทีนี้
โชคดีที่เธอแค่เปลือกตากระตุก แต่ยังไม่ได้ตื่นขึ้นมา
ลู่ฝานปาดเหงื่อบนหน้าผาก ในใจรู้สึกโชคดี เขารู้ว่าขืนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องอาศัยความวุ่นวายหนีออกจากค่ายไป
เขาจึงย่องเท้าเบา ๆ ไปที่ประตู มองลอดช่องประตูออกไปดูความเคลื่อนไหวของพวกโจรสลัดข้างนอก
กระท่อมไม้ที่อยู่ข้าง ๆ ลุกไหม้รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ โจรสลัดต่างพากันหิ้วถังน้ำช่วยกันดับไฟอย่างชุลมุน