ตอนที่ 126 กินหนังหมูย่าง

ตอนที่ 126 กินหนังหมูย่าง

ซูมู่อวิ๋นเห็นหมูป่าถูกปล่อยลงมา หินก้อนใหญ่ในใจก็ร่วงหล่นลงพื้นเสียที

เธอกุมพวงแก้มที่บวมแดงของตัวเอง เผยรอยยิ้มดีใจและพูดด้วยความอยากอาหารว่า “ในที่สุดก็เอาหมูป่าตัวใหญ่นี่ลงมาได้ วันนี้พวกเราจะได้กินเนื้อหมูป่าย่างกันแล้วใช่ไหม!”

หลินเสวี่ยเอ๋อร์กลืนน้ำลาย แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง “แน่นอนสิ ยังมีน้ำผึ้งให้กินอีกนะ! ฮ่า ๆ…”

หลังจากหย่อนหมูป่าลงจากหน้าผา ลู่ฝานและซ่งหลินหลินก็มองสบตากัน

ทั้งคู่ต่างดูเขินอายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ โดยเฉพาะซ่งหลินหลิน ใบหน้าของเธอแดงก่ำราวกับแอปเปิลสุกงอม

วินาทีนั้น ซ่งหลินหลินก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ใบหน้าของเธอพลันแดงซ่านขึ้นมาในพริบตา