ตอนที่ 116 ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านต่อไอรีนา

ตอนที่ 116 ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านต่อไอรีนา

ลู่ฝานในตอนนี้ไม่กล้าขยับเขยื้อน หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วราวกับจะกระดอนออกมาจากคอหอย

เขาทำได้เพียงพยายามทำตัวให้เงียบที่สุด และตั้งใจฟังที่มาของเสียง

ทว่าครู่ต่อมาก็มีเสียงของซ่งหลินหลินตะโกนเรียกไอรีนาดังขึ้น เมื่อเสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ในที่สุดลู่ฝานก็ตระหนักว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

เขารีบปล่อยมือจากไอรีนาราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน ร่างของทั้งสองผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว สายตาสอดประสานกันด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วน

พวงแก้มของไอรีนาแดงระเรื่อราวกับแอปเปิลสุก เธอก้มหน้าลงและไม่กล้าสบตาลู่ฝานอีก