กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 109 คืนฝนตกเหมาะจะทำอะไร...
เวลานั้นเอง ท้องฟ้าพลันมืดครึ้ม หยาดฝนเม็ดโตเทกระหน่ำลงมาดัง “เปาะแปะ”
ลู่ฝานเห็นดังนั้นก็รีบตะโกนเสียงหลง “เร็วเข้า... เร็ว ทุกคนรีบกลับไปหลบฝนในกระท่อมไม้ก่อน! วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ!”
ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็พากันวิ่งเตลิดเปิดเปิงกลับไปที่กระท่อมไม้อย่างรวดเร็วราวกับพายุพัด
ทว่า ถึงแม้พวกเธอจะวิ่งเร็วกันแค่ไหน แต่ก็ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมที่ต้องเปียกปอนเป็นลูกหมาตกน้ำอยู่ดี
ลู่ฝานเอามือกุมจมูกที่ยังปวดตุบ ๆ อยู่ พลางวิ่งเข้าไปในกระท่อมไม้อย่างรวดเร็ว