กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 97 พวกเดียวกัน นายนี่กินเก่งเกินไปแล้ว
ตอนนี้เอง หวังซิ่วฟางก็ก้าวเดินมาอย่างเชื่องช้าด้วยฝีเท้าที่เบาหวิว
ใบหน้าของเธอมีความกังวลปรากฏอยู่ เธอตบไหล่ลู่ฝานเบา ๆ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เสี่ยวฝาน อาว่านายเป็นลูกผู้ชายที่มีความสามารถนะ แต่เวลาออกไปข้างนอก ยังไงก็ต้องระวังตัวให้มาก ๆ นะ”
ลู่ฝานสัมผัสได้ถึงความห่วงใยของหวังซิ่วฟาง ในใจก็รู้สึกอบอุ่น เขาหันหน้ามามองหวังซิ่วฟาง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ตอบกลับไปว่า “อาซิ่วฟาง อาไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ผมไม่เป็นอะไรแน่นอน อาดูสิ ผมก็ยังอยู่ดีไม่ใช่เหรอ! อีกอย่าง ผมยังรอให้อากลับมาเข้าหอด้วยกันอยู่นะ!”