ตอนที่ 36 หวังซิ่วฟางในถ้ำ

ตอนที่ 36 หวังซิ่วฟางในถ้ำ

ลู่ฝานส่ายหัวที่มึนงง พยายามยันตัวลุกขึ้นยืน แล้วประคองหลินเสวี่ยเอ๋อร์เดินกลับไปอย่างช้า ๆ

ใบหน้าของเขาซีดเผือด เอ่ยอย่างอ่อนแรง “พี่เสวี่ยเอ๋อร์ ตอนนี้พวกเรากลับกระท่อมไม้กันก่อนเถอะ”

“อืม...” หลินเสวี่ยเอ๋อร์พยักหน้าเห็นด้วย

ตลอดทาง ฝีเท้าของลู่ฝานดูเหมือนจะลอยขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อหลินเสวี่ยเอ๋อร์เห็นเขามีสภาพเช่นนี้

เธอก็ปวดใจอย่างยิ่ง น้ำตาคลอเบ้า

เมื่อเดินมาถึงจุดที่ห่างจากกระท่อมไม้ไม่ถึงหลายสิบเมตร อาการหน้ามืดตาลายของลู่ฝานก็รุนแรงขึ้น

จู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดดับ ไม่สามารถทรงตัวได้อีกต่อไปจนล้มฟุบลงกับพื้น

“ลู่ฝาน... ลู่ฝาน นายเป็นอะไรไป นายอย่าทำให้ฉันกลัวสิ!” หลินเสวี่ยเอ๋อร์ร้องไห้ไปตะโกนไป