ตอนที่ 30 ตัวตนของเจ้าของกระท่อมไม้

ตอนที่ 30 ตัวตนของเจ้าของกระท่อมไม้

เมื่อลู่ฝานรับหนังสือมา ก็ค่อย ๆ พลิกเปิดดูอย่างระมัดระวังราวกับกำลังประคองของวิเศษล้ำค่า

ทว่าเมื่อเขาเห็นหนังสือสองสามหน้าแรก ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว — หน้าพวกนี้เปื่อยยุ่ยจนดูไม่ได้ กระดาษขาดรุ่งริ่ง ตัวหนังสือเลือนรางจนแทบจะแยกแยะเนื้อหาที่เขียนไว้ไม่ออกเลย

ลู่ฝานไม่ได้ยอมแพ้เพราะเรื่องนี้ แต่ยังคงขมวดคิ้วและพลิกดูหน้าต่อไป

ตัวอักษรด้านหลังส่วนใหญ่เป็นตัวเต็ม สำหรับลู่ฝานแล้ว แม้ตัวเต็มเหล่านี้จะดูแปลกตาไปบ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่คุ้นเคยเสียทีเดียว

เขาอาศัยการเดาความหมายของตัวเต็มบางตัวคร่าว ๆ ประกอบกับคำอธิบายของตัวอักษรอื่น ๆ ก็พอจะฝืนอ่านเนื้อหาส่วนน้อยในนั้นเข้าใจได้บ้าง

เมื่ออ่านลึกลงไป คิ้วของลู่ฝานก็ค่อย ๆ คลายออก