ตอนที่ 22 กระเพาะปัสสาวะหมู

ตอนที่ 22 กระเพาะปัสสาวะหมู

หลินเสวี่ยเอ๋อร์กับหวังซิ่วฟางมองหน้ากัน ก่อนจะเผยรอยยิ้มที่มุมปากออกมาพร้อมกัน

จากนั้นพวกเธอก็เดินไปขนาบข้างโครงไม้อย่างรู้ใจ สองมือจับโครงไม้ไว้แน่น แล้วช่วยกันออกแรงเข็นไปข้างหน้าเพื่อทุ่นแรงให้ลู่ฝาน

อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจเงียบ ๆ ว่าแม้ปกติลู่ฝานเจ้านี่จะชอบแกล้งคน จนทำให้รู้สึกทั้งฉุนทั้งขำ

ทว่าในยามคับขัน ขอแค่โอ๋เขาสักนิด เขาก็ยังพึ่งพาได้มากทีเดียว

และแล้ว ทั้งสามคนก็เดินพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน มุ่งหน้ากลับไปที่ถ้ำอย่างช้า ๆ

แต่ทว่า พวกเขาไม่ได้สังเกตเลยว่า ด้านหลังที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก นอกแนวป้องกันกับดัก

กำลังมีดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูและความดุร้าย จ้องมองพวกตนอย่างมุ่งร้าย