ตอนที่ 6 ผมไม่ได้ตั้งใจ

ตอนที่ 6 ผมไม่ได้ตั้งใจ

ลู่ฝานสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอเช่นกัน จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “อาเป็นอะไรไป”

หวังซิ่วฟางที่เพิ่งตื่นจากภวังค์ได้สติกลับมา “เปล่า...ไม่มีอะไร...ฉันไม่เป็นไร”

ทว่าน้ำเสียงของเธอกลับเผยให้เห็นความวิตกกังวลอย่างชัดเจน

“อ้อ จริงสิอา เมื่อคืนมีเสียงสัตว์ร้องเป็นระยะ ดูท่าเกาะร้างแห่งนี้จะไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย

ตอนนี้พวกเราต้องหาที่พักพิงให้ได้ก่อน” ลู่ฝานกล่าวอย่างจริงจัง น้ำเสียงแฝงความกังวล

“อืม” หวังซิ่วฟางตอบรับ “เสียงร้องนั่นน่ากลัวจริง ๆ”

เมื่อนึกถึงเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวที่ดังมาจากป่าเมื่อคืน ก็ทำให้เธอรู้สึกหนาวสั่น และยังคงหวาดผวามาจนถึงตอนนี้

โชคดีที่เมื่อคืนสัตว์ป่าไม่พบพวกเธอ มิฉะนั้น ตอนนี้คงเก้าตายหนึ่งรอดไปแล้ว