กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 4 เรือล่มเพราะพายุคลั่ง
พี่หลงหัวเราะหึ ๆ เอ่ยปากว่า “ไม่คุกเข่าก็ได้ งั้นก็ให้สาวสวยที่อยู่ข้างหลังแกมาอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ
ไม่แน่ถ้าฉันอารมณ์ดี! เรื่องนี้ก็ถือว่าเลิกรากันไป ฮ่า ๆ...”
“ถุย... หน้าไม่อายจริง ๆ” หวังซิ่วฟางด่าด้วยความรังเกียจ
ตอนนี้ลู่ฝานแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กำหมัดแน่น เตรียมพร้อมต่อสู้
กัดฟันพูดกับชายร่างอ้วนตรงหน้าว่า “ตัวอ้วนฉุหน้าตาอย่างกับหมูแบบแก ใครไม่รู้คงนึกว่าแม่หมูกลายเป็นปีศาจลุกขึ้นมายืนได้ซะอีก”
เมื่อได้ยินดังนั้น พี่หลงก็โกรธจัด ตะโกนลั่น “แกรนหาที่ตายนัก...”
ว่าแล้วก็หันไปตะโกนใส่ลูกน้องหัวเหลืองที่อยู่ด้านหลัง “มัวยืนบื้ออะไรอยู่? อัดมันสิวะ”