กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 2 บังเอิญพบหวังซิ่วฟางเพื่อนบ้าน
ทว่าหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดความมีเหตุผลก็เอาชนะความหุนหันพลันแล่นได้
ลู่ฝานสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดกับผู้หญิงสองคนนั้นอย่างหนักแน่นว่า “ขอโทษด้วย ผมไม่เล่นจริง ๆ ขอบคุณครับ”
พูดจบเขาก็หันหลังเดินตรงไปยังทิศทางของห้องอาหาร ทิ้งให้ผู้หญิงคนนั้นกับไกด์หน้าเลือดหน้าเสียมองตามเขาด้วยสีหน้ารังเกียจ
คล้อยหลังลู่ฝานไปได้ไม่ทันไร เสียงด่าทอเย้ยหยันของผู้หญิงคนนั้นก็ดังแว่วมา “ไอ้ยาจกเอ๊ย!”
ฝีเท้าของลู่ฝานชะงักไปเล็กน้อย หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ เขาก็เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น หวังจะหนีไปให้พ้นจากสถานที่ที่เต็มไปด้วยการล่อลวงและคำเยาะเย้ยนี้