0245

⬢⬢⬢

ตอนที่ 245 คำเล่าขานถึงระนาบมิติ

“แบล็กฮาร์ตงั้นเหรอ?”

เจ้ากิ้งก่ายักษ์ยังคงเกาคางตัวเองอย่างสบายอารมณ์ ท่าทางเช่นนี้หากไปอยู่บนร่างมนุษย์คงดูไม่ต่างจากชายชราที่กำลังนอนตากอากาศอยู่บนเตียง “ชื่อเสียงของมันในนรกน่ะไม่ค่อยจะสู้ดีนักหรอก”

“ใช่ มันเป็นไอ้คนถ่อยที่ต่ำตมและน่ารังเกียจที่สุด”

เพจจ์พยักหน้าไม่หยุดอยู่ข้างๆ ตอนนี้เขายิ่งมองเจ้ากิ้งก่ายักษ์ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา

“นั่นก็ยังดีกว่าแกละนะ”

เจ้ากิ้งก่ายักษ์เหลือบมองเพจจ์แวบหนึ่ง เห็นเพจจ์กำลังโกรธจัดขึ้นมาอีกรอบมันก็หัวเราะหึๆ ก่อนจะกล่าวต่อว่า

“แต่สิ่งที่แกพูดเมื่อครู่ ในมือของมันน่าจะมีอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ”

“มันมีเศษชิ้นส่วนมิติ?”