0237

⬢⬢⬢

ตอนที่ 237 ความบ้าคลั่งของเวย์น

“ฉันคือพิกกี้ พิก เจ้าพวกมนุษย์สารเลว!”

ด้านหลังนั้น

พิกกี้มองไปยังจุดที่เวย์นหายตัวไปอย่างงุนงง ดวงตาสีแดงฉานพลันเลือนหาย ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนวาบผ่านใบหน้าของมัน

จากนั้นมันหันไปมองกองทัพปีศาจที่อยู่ตรงข้าม เขี้ยวที่เคยแผ่ไอเย็นเยียบพลันเปล่งแสงสีขาวจาง ๆ ออกมาสองสาย

ต่อจากนั้น

พิกกี้ พิกกำหนดทิศทางมุ่งตรงไปยังกองทัพปีศาจด้วยความเร็วที่เหนือกว่าตอนที่วิ่งหนีเมื่อครู่หลายเท่า พุ่งเข้าหาค่ายกลเวทมนตร์ที่อยู่เบื้องหน้า

ในอีกด้านหนึ่ง

เวย์นที่หายตัวไปจากจุดเดิมพลันปรากฏตัวขึ้นเหนือท้องฟ้าของกองทัพปีศาจ