กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 233 พันธมิตรสังหารหมู
“ความจริงแล้ว
ภาพจำที่ฉันมีต่อโลกนั้นเลือนรางมาก
เลือนรางเสียจน
เหลือเพียงแค่ความรู้สึกสองอย่างเท่านั้น
อย่างแรกคือความรู้สึกโดดเดี่ยวที่ถูกทุกคนทารุณและกีดกัน
ส่วนอีกอย่างหนึ่ง
ก็คือความรู้สึกตื่นเต้นในตอนที่ฉันลงมือฆ่าพวกมัน”
มุมปากของเพจฉีกกว้างออกทั้งสองข้าง ส่งเสียงหัวเราะอย่างน่าสยดสยองออกมาจากลำคอ เมื่อประกอบกับใบหน้าตุ๊กตาหัวโตของเขาแล้ว มันให้ความรู้สึกเหมือนตุ๊กตาผีในหนังผีญี่ปุ่นไม่มีผิด