กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 บทเพลงปีศาจ
“หุบปากไป!”
เขาขมวดคิ้วมุ่น
เวย์นตวาดใส่เจ้าของเสียงนั้นด้วยความรำคาญ
จากนั้น
เขาก้มหน้าลง
พยายามเรียกอารมณ์ดีใจเมื่อครู่กลับมาอีกครั้ง ค่อยๆ ดึงตัวเองให้กลับไปสู่สภาวะเมื่อสักครู่
ในที่สุดเขาก็...
ในที่สุดก็สามารถทำให้ไอ้พวกคนธรรมดาเห็นชัดแล้วว่า เขากับพวกมันต่างกันอย่างไร!