กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 225 จับกลุ่มเดินทาง
การกระหน่ำทุบตีนี้กินเวลาไปกว่าสิบนาที
ในที่สุด
เมื่อสภาพพื้นที่สีดำมืดมิดรอบตัวกลายเป็นศิลปะยิ่งกว่าเดิม เวย์นก็หยุดมือลงในที่สุด
เขาสลัดเจ้าหมูที่ถูกทุบจนแทบหมดลมหายใจทิ้งลงไปในหลุมที่มันเพิ่งสร้างขึ้นมา เวย์นจึงนั่งลงบนโขดหินที่สูงกว่าข้างๆ
การระบายอารมณ์ด้วยการทุบตีครั้งนี้
ไม่เพียงแต่ทำให้เวย์นได้ยืดเส้นยืดสาย แต่ยังช่วยระบายอารมณ์ด้านลบ ทั้งความโกรธและความอัดอั้นที่ฝังอยู่ในใจออกไปได้จนหมดสิ้น
ในเวลานี้
เมื่อนั่งลงบนโขดหินเรียบเนียน พร้อมรับลมเย็นเยือกที่พัดผ่านมาจากที่ไหนสักแห่ง มันกลับให้ความรู้สึกแปลกใหม่ ราวกับว่าเมฆสีดำมืดมิดบนท้องฟ้าดูไม่อึดอัดเหมือนแต่ก่อนแล้ว