กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 ความหิว
เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ
การกลืนกินพลังงานในครั้งนี้ หรือจะเรียกว่าการเปลี่ยนผ่านพลังงานนั้นราบรื่นมาก
ราบรื่นราวกับได้กินยาถ่ายเข้าไปทั้งกล่อง
แตกต่างจากประสบการณ์เหมือนผู้ป่วยท้องผูกเรื้อรังก่อนหน้านี้ราวฟ้ากับเหว
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร
เวย์นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ในดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นเผยให้เห็นความถวิลหาและความสะใจเล็กน้อย
หากไม่ใช่เพราะพลังงานสีน้ำเงินจุดนั้นถูกกลืนกินจนหมดสิ้นไปแล้ว เขาคงอยากให้ความรู้สึกนั้นดำเนินต่อไปจริง ๆ