0217

⬢⬢⬢

ตอนที่ 217 อ่านหนังสือราวกับขุดสุสานโบราณ

เดินไปได้สักพัก

ยิ่งเดินลึกเข้าไป แสงสว่างรอบข้างก็ยิ่งมืดสลัวลง ราวกับว่าที่นี่คือสถานที่ลับตาที่แสงแดดส่องไม่ถึง

โชคดีที่

ยามนี้สายตาของเวย์นก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ไปไกลแล้ว ขอเพียงมีแสงเพียงน้อยนิดเขาก็สามารถมองเห็นทางเดินใต้ฝ่าเท้าได้ชัดเจน

“ห้องสมุดทำลับตาขนาดนี้เลยเหรอ?”

เวย์นกล่าวกับเอนเชียนวันที่อยู่ข้างหน้า

เบื้องหน้า

เอนเชียนวันสวมชุดคลุมสีดำ